Elementos e compostos.
Materia - Todo aquello que tiene masa y ocupa un lugar en el espacio.
Sustancias puras: Materia de composición química y propiedades definidas y constantes.
Sustancia simple: Sustancia pura formada por un único elemento. ( C, Fe)
Sustancias compuestas: Sustancia pura formada por mas de un elemento.
Mezclas: Materia formada por la adición de sustancias puras , de proporción variable, pudiéndose separar por medios físicos.
Elemento: Sustancia simple que no puede ser descompuesta en otras mas sencillas. Tiene características propias.
ÓXIDOS BÁSICOS:
· Se escriben colocando en primer lugar e l símbolo del metal y, a continuación, el del oxígeno intercambiando las valencias y simplificando si es posible.
NOMENCLATURA
IUPAC: Unión Internacional do Química pura y AplicadaSe nombran con la palabra óxido seguida del nombre del metal indicando con prefijos numerales (mono, di, tri, tetra, penta...) las proporciones del oxígeno y el metal que forman la molécula.
STOCK: Se nombra con la palabra óxido seguida del nombre del metal indicando entre paréntesis después del elemento la valencia del mismo en números romanos omitiéndose en caso de valencia única.
Tradicional: Se nombran con la palabra óxido seguida de la raíz del nombre del metal terminada en:-OSO: Valencia menor.-ICO: Valencia mayor o única.
ÓXIDOS ÁCIDOS O ANHÍDRIDOS
· Son compuestos binarios formados por la unión de un no metal y oxígeno.
· Se escriben colocando, en primer lugar, el símbolo del no metal y a continuación, el símbolo del oxígeno, intercambiando las valencias y simplificando si es posible.
NOMENCLATURA:
· IUPAC: Se nombran con la palabra óxido seguida del nombre del metal indicando con prefijos numerales las proporciones del oxígeno y del no metal que forman la molécula.
· STOCK: Se nombran con la palabra óxido seguida del nombre del no metal indicando entre paréntesis y con números romanos la valencia del no metal y omitiéndose en elementos de valencia única.
· Tradicional: Se nombran con la palabra anhídrido seguda de la raíz del nombre del no metal terminada en:-oso: Para la valencia central menor.-ico: Para la mayor o para valencia única.Hipo........oso: Para la menor de todas.
COMBINACIONES BINARIAS DEL HIDRÓGENO
Hidruros metálicos
· Son compuestos binarios formados por la unión de un metal e hidrógeno.
· Se escriben colocando en primer lugar el símbolo del metal y luego el símbolo del hidrógeno, intercambiando las valencias.
NOMENCLATURA
IUPAC: Se pone la palabra hidruro + el nombre del metal indicando la valencia de este empleando los prefijos numerales según el número de hidrógenos que hay en la molécula.
STOCK: se nombran con la palabra hidruro + el nombre del metal indicando entre paréntesis y en números romanos la valencia de este y omitiéndose en caso de valencia única.
Tradicional: Se nombran con la palabra hidruro seguida de la raíz del nombre del metal terminado en:-oso: Para la menor-ico: Para la mayor y la única.
Haluros de hidrógeno
· Son compuestos binarios formados por la combinación de un no metal e hidrógeno
· Se escriben colocando en primer lugar, el símbolo del hidrógeno y a continuación el del no metal, que actúa siempre con su valencia menor, intercambiándolas.
NOMENCLATURA
IUPAC: Se nombra en primer lugar la raíz del nombre del no metal con el sufijo “-uro” y a continuación el hidrógeno.
STOCK: en este caso no se ve al no tener sentido ya que solo existe un compuesto para cada no metal.
Tradicional: Estas combinaciones se llaman hidroácidos y se nombran como ácido y a continuación la raíz del elemento correspondiente terminado en- hídrico.
Sales neutras
· Son compuestos binarios formados por la combinación de un metal y un no metal.
· Se escriben colocando, en primer lugar el símbolo del metal y acontinuación el del no metal.
NOMENCLATURA
IUPAC: Se nombran añadiendo -uro a la raíz del nombre del no metal y a continuación el nombre del metal, indicando las proporciones en las que están los elementos en la molécula con los prefijos numerales.
STOCK: Se añade el sufijo -uro a la raíz del nombre del no metal y a continuación el nombre del metal indicando la valencia de este con números romanos y entre paréntesis, omitiéndose en caso de valencia única.
Tradiocional: Se nombran con el sufijo -uro añadiendo a la raíz del nombre del no metal y a continuación el nombre del metal terminado en -ico o en -oso según hemos visto.
Tienen brillo metálico y son buenos conductores del calor y la electricidad, y además tienen densidad elevada.
No tienen brillo metálico y no son buenos conductores de calor y electricidad.Son sólidos o gases exc. el Boro que es líquido
Hoy nO hay vídeos elOy, y tampoco encontré fotos del tema =S ..
Actualiza: Raquel Álvarez
domingo, 21 de octubre de 2007
sábado, 20 de octubre de 2007
O ELEMNTO QUÍMICO 112
O elemento químico 112



Fai máis ou menos 200 anos había dous tipos de hipóteses: había quen dicía que o mundo era como un "vacío", e os que o consideraban como un "cheo". Esta teoría viña dada polos Gregos, dende que dous científicos Leucipo e Demócrito dixeron que a materia estaba constituida por átomos moi pequenos que se movían nun espacio vacío. Sen embargo, a idea que predominou durante siglos foi a de Aristóteles, o cal dicía que o mundo estaba cheo de substancias como terra, auga, aire e lume, que eran os 4 compoñentes da parte do mundo á que el chamaba esfera lunar(¿ou lúar?), mentres que unha quinta substancia, o éter, cheaba os ceos. Ó longo destes anos fóronse descubrindo elementos químicos que se agrupan no SISTEMA PERIÓDICO DOS ELEMENTOS e grazas ó modelo estándar sobre o Universo primitivo e a teoría do BIG BANG fixeron que se poida saber (ou máis ben supoñer) a historia de cómo, a partir do instante cero do Universo, apareceron tódolos átomos.
Fai dous meses que o Dr. Armbruster e o seu equipo descubriron o elemento químico 112. O máis importante disto é que conseguían con isto o seu sexto descubrimento dun novo elemento químico.A súa masa atómica é 277, é dicir, que é 277 veces máis pesado que o hidróxeno, iso significa que é o átomo máis pesado producido polo home. O problema é que é moi inestable e se decompón moi rápido pola a emisión de partículas alfa dando lugar a un novo isótopo do ununnilio.O proceso pode continuar varias veces obtendo outro isótopo do hasio e asi outros máis hata chegar a un elemento máis estable, o fermio.

Este novo elemento ovtíbose fundindo átomos de zinc con un átomo de plomo. Para isto, os átomos de zinc foron acelerados(a verdade é que non sei moi ben o que significa isto de acelerados) e cando estes átomos de zinc a unha velocidade determinada, dirixíronse contra os átomos de plomo.
Este tipo de descubrimentos é fundamental para comprender cousas como o propio nacemento do Universo.
O grupo do GSI foron os descubridores de este elmento sen nome(o 112) e de todos os elementos químicos conocidos que van dende o 107 ó 112. E se espera que poidan existir elementos 113 e 114 e que poidan ser descubertos mediante esta mesma técnica.
sábado, 13 de octubre de 2007
A TABOA PERIÓDICA
Todo canto existe no Universo está constituído por átomos, pero de que se compoñen os átomos e como están dispostas neles as partículas que os constitúen? O home de ciencia demostrou sempre unha sorprendente curiosidade e un gran interese por tratar de buscar explicacións que signifiquen un enigma para el. Un deses grandes enigmas foi ¿como esta constituído un átomo?
Ademais , o ser humano manifestou a necesidade de ordenar as cousas que o rodean: clasifica a roupa segundo o seu uso, ou a estación climática do ano, diferenzas os tipos de alimentos e clasifica os medicamentos en pomadas, tabletas, etc. De xeito similar sentiu a necesidade de clasificar os elementos químicos. Para isto creou o que hoxe coñecemos como Táboa Periódica.
Táboa Periódica
O 17 de febreiro de 1896, o profesor da Universidade de Petesburgo, Dimitri Ivanovich Mendeleiev, esbozou o primeiro esquema e os elementos químicos, que posteriormente denominou Táboa Periódica.
Nesta táboa situou os elementos segundo a orde crecente do seu peso atómico e observou que ‘‘os elementos dispostos segundo as magnitudes do seu peso atómico presentan unha periodicidade das súas propiedades.’’
O 11 de decembro de 1870 Mendeleiev terminou o artigo ‘‘Sistema natural dos elementos e a súa aplicación para definir as propiedades dos elementos non descubertos’’. En abril de 1871 por vez primeira chamou xornal ao seu sistema; ‘‘...sería máis correcto chamar ao meu sistema periódico xa que se deriva da lei periódico’’.
En xullo de 1871 Mendeleiev finalizou o traballo sobre o seu artigo principal consagrado á magna lei e posteriormente deu a súa formulación canónica da lei periódica, ata que se botaron as bases químicas de devandita lei: as propiedades dos elementos; por esta causa tamén as propiedades simples e compostos que forman, atópanse en relación periódica co seu peso atómico. Na actualidade, as propiedades dos elementos químicos e a dos compostos que forman, gardan unha relación periódica co seu número atómico.
A táboa periódica, de xeito semellante a un mapa, divídese en rexións baseadas en similitudes e contrastes.
Disposición dos elementos na Táboa Periódica Moderna
Os elementos ao lado esquerdo e do centro da táboa periódica presentan un conxunto de propiedades características comúns, tales elementos son chamados metais. Por outra banda, os elementos que ocupan o lado dereito da táboa carecen das propiedades que caracterizan aos metais e son chamados non metais. Existen un grupo menos numeroso de elementos que presentan propiedades dun e outro grupo e son chamados semi - metais. Os elementos agrúpanse en familia A e familia B.

aQuii te dejO un viDeo muii oriGinal elOy =P
http://es.youtube.com/watch?v=dr0ldXCgUlw
Actualiza: Raquel Álvarez
lunes, 8 de octubre de 2007
Los electrones
Cuando se descubrió el electrón se sabia inmediatamente que debía de tratarse de una subpartícula del átomo, en otras palabras, que los átomos no eran las unidades últimas indivisibles de la materia de las que habían hablado Demócrito y John Dalton. Uno de los datos mas convincentes fue la demostración, hecha por Thompson, de que las párticulas con carga negativa emitidas por una placa metálica al ser incidida con radiaciones ultravioleta, eran idénticas a los electrones de los rayos catódicos.
Los electrones son uno de los tipos más importantes de partículas subatómicas, se combinan con protones y con neutrones para crear átomos.
Los electrones son uno de los tipos más importantes de partículas subatómicas, se combinan con protones y con neutrones para crear átomos.
Los electrones son mucho más pequeños que los neutrones y que los protones. La masa de un neutrón o protón es más de 1 800 veces mayor que la masa de un electrón.
Los electrones tienen una carga eléctrica negativa, con una magnitud llamada carga elemental o carga fundamental. Por esto, se dice que un electrón tiene una carga de -1. Los protones tienen una carga del mismo valor, pero con polaridad opuesta, o sea +1.
Un átomo neutro tiene igual número de electrones y protones. Los electrones forman una nube alrededor del núcleo, compuesto de neutrones y protones. Los electrones, cargados negativamente, son atraídos hacia el núcleo por los protones, cargados positivamente. Algunas veces, los electrones se pueden liberar del átomo, llevando consigo su carga negativa y siguiendo a un ion con una carga positiva.

Aqui dejo un vídeo que encontré en Youtube, relacionado con este tema.
http://es.youtube.com/watch?v=Ofp9kv1H_0M&mode=related&search=como%20se%20mueven%20los%20electrones
jueves, 4 de octubre de 2007
Niels Bohr
Niels Bohr(1885-1962) era un físico danés, que aportó mucho a la físicanuclear y a la estructura atómica( LO QUE NO QUIERE DECIR, creo yo, QUE
HAYA QUE ESTUDIAR SU MODELO ATÓMICO). Estuvo en tres universidades, a una de ellas fue para estudiar con J.J. Thomsom, pero pronto se trasladó a otra para trabajar con Ernest Rutherford. Y su trabajo empezó a partir del modelo nuclear del atomo de éste. Hizo varios estudios de la mayoría los cuales no entendí demasiado(más bien nada); pero sí entendí que su trabajo ayudó a impulsar el concepto de que los electrones se encuentran en capas y que los de la última determinan las propiedades químicas de un átomo.
Bhor se incorporó al equipo que trabajaba en la construcción de la primera
bomba atómica, aunque temía las concecuencias del invento. Recibió algunos
premios y finalmente murió en Copenhague.
bomba atómica, aunque temía las concecuencias del invento. Recibió algunos
premios y finalmente murió en Copenhague.
Y esto es lo que me pareció más interesante de su vida... Y también voy a
poner su modelo atómico, para que me quede en la cabeza y no tener que
estudiarlo.
poner su modelo atómico, para que me quede en la cabeza y no tener que
estudiarlo.
MODELO ATÓMICO DE BOHR:
- Los átomos están formados por tres tipos de partículas: protones neutrones e electrones.
- En cada átomo la cantidad de protones y de electrones es la misma, así que el átomo es electricamente neutro.
- Los átomos están formados por un núcleo de protones y neutrones, con los electrones moviéndose a su al rededor, en la corteza electrónica.
- Los electrones se distribuyen en capas al rededor del núcleo. En cada capa solamente cabe un número determinado de electrones.
...La verdad es que no entiendo muy bien porqué tenemos que estudiar su teoría si no es la correcta, es decir que se acercó, pero ¿y que?. Después pasa lo que pasa y la gente no sabe cómo es la estructura molecular en realidad. Pero en fin, qué se le va a hacer.
Actualiza: BEATRIZ MÉNDEZ
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
